Zintuiglijk schrijven

Voor de cursus Schrijftechnieken aan der Schrijversvakschool schreef ik dit korte verhaal als huiswerkopdracht voor het onderdeel zintuiglijk schrijven. De hoofdpersoon moest ergens in een ruimte zijn waar hij of zij niets kon zien.

Jesse wordt bibberend wakker met droge mond en een knallende hoofdpijn, hij opent zijn ogen en tuurt om zich heen. Hij ziet alleen maar zwart. Het is donker, koud en het voelt leeg. Hij kan zich niet herinneren hoe hij hier terecht is gekomen. Wat doet hij hier en waar is hij in godsnaam? Hij hoort zijn eigen adem en voelt zijn hartslag. Hij voelt de harde koude grond onder zich, het lijkt wel beton. Hij gaat zitten en zijn vingers glijden over een vieze vloer met zand en steentjes. Ergens ver weg hoort hij een zwaar brommend geluid van een machine, het lijkt wel een groot schip dat in de verte langs vaart. Ook hoort hij ijzeren kettingen die tegen elkaar aan slaan door de wind. Als hij voorzichtig opstaat valt hij bijna. Zijn veters zitten los. Hij gaat weer door zijn knieën en strikt op gevoel zijn veters. Dan gaat voor de tweede keer staan en schuifelt door de ruimte. Er loopt iets over zijn voet. Het holle geluid van zijn schuifelende voeten, die zich door de ruimte bewegen, doen hem denken aan de loods van zijn ouders bij de boerderij. Zou hij in een loods zijn? Maar waarom dan? Na een paar stappen voelt hij iets naast hem. Het is van ijzer en heeft een groot ribbelend patroon. Misschien is het een scheepscontainer. Terwijl hij dichterbij komt ruikt hij een geur van rottend vlees. Als hij de ijzeren ribbels volgt voelt hij aan het einde een stenen muur en daarna voelt hij een deurklink. Zal hij de deur openmaken? Is de deur misschien op slot? Wat zou er achter deze deur zijn? Hij houdt zijn adem in en langzaam beweegt hij de deurklink naar beneden. De deur gaat langzaam open en hij kijkt door het kiertje. De deur gaat naar buiten. Buiten is het ook donker en de maan is niet te zien. Hij hoort het zware brommende geluid nu nog beter en ja, in de verte ziet hij de lichtjes van de haven van Valdivia waar een vrachtschip komt binnenvaren. Hij ziet zijn fiets voor zich op de grond liggen en verder niets.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.