Hoogslapers dromen niet alleen

“We gaan op de toren slapen. Wil je mee?” vroeg Theo me een paar weken geleden. Er kwam direct een volmondige ‘Ja!’ uit mijn mond. Daarna besefte ik dat mijn slaapzak nog in zeilboot Taya op 5000 meter diepte ligt. Ik moest dus snel een nieuwe slaapzak regelen. Gelukkig kreeg ik een slaapzak van mijn windsurfinstructeur Joey en was ik klaar om te gaan.

De 37 meter hoge klimtoren ‘Excalibur’ van Bjoeks, ontworpen door architect Johannes Moehrlein, is sinds 2005 in gebruik door gevorderde klimmers die zich voorbereiden op het buiten klimmen. “Het was de uitdaging om een toren te maken die een stedenkundig verhaal vertelt. Het ontwerp lijkt op een zwaardsnede, vandaar ook de naam Excalibur, een mythisch zwaard uit het verhaal van koning Arthur.” vertelde de Groningse architect. (bron) De toren is de tweede hoogste klimtoren ter wereld. Het overnachten op de toren wordt altijd in overleg met de eigenaar gepland en is volledig op eigen risico.

Sander staat hier bovenop de toren. Hij ging als ‘voorklimmer’ als eerste naar boven. Om dit te doen moet je de indoor en outdoor voorklimcursus hebben afgerond. Daarna ging Theo naar boven, haakte ik beneden onze tassen aan een touw die Theo weer omhoog tilde en zekerde Sander mij van bovenaf terwijl ik omhoog klom. Sylvano klom een uurtje later naar boven.

Mijn enthousiasme liet ik blijken bij familie en vrienden. “Huh, bovenop die toren? Hoe dan?” vroegen een aantal. Eerlijk gezegd had ik zelf ook geen idee. Gewoon omhoog klimmen en dan zie ik het wel. Theo, een gevorderde klimmer en routebouwer, had al vaker op de toren geslapen en ik vertrouwde erop dat het wel goed zat.

Hoogslapers dromen niet alleen, we doen. We wachten niet tot ons leven voorbij gaat, we ondernemen actie om te zorgen dat ons leven avontuurlijk leuk en speels blijft. Je bent tenslotte de regisseur van je eigen film. Het leven moet je ook niet al te serieus nemen. Zoals klimmer, en student aan de Voshaar MBO opleiding Outdoorsports & Guiding, Sylvano mij vertelde hoe zijn ooms hem inspireerden “Het leven is een grapje. C’est la vie.” en het lied van Ede Staal:

Ik wait, der is ‘n tied van komen,
En ook ‘n tied van goan,
En alles wat doar tussen ligt,
Ja, dat is mien bestoan.

We willen het leven dat we hebben waardevol maken. Een goede ‘footprint’ achterlaten in deze wereld en tegelijkertijd veel plezier maken. We willen laten zien dat je jezelf en anderen kunt vertrouwen, dat is bij klimmen cruciaal. Vertrouw je eigen voeten en vertrouw degene die beneden staat. Je klimt je eigen route op je eigen tempo en bereikt de top als je zover bent.

Daarnaast hopen we anderen te inspireren door dromen na te jagen en ons enthousiasme te delen. Sander Jansma laat zijn klimkunsten zien tijdens wedstrijden. Theo bouwt prachtige routes waarbij het klimmen bijna als dansen voelt. Sylvano leert kinderen ze hoe ze het samenwerken nog persoonlijker kunnen maken. Met wie klim je? Weet je zijn naam? Controleer elkaar, zoek oogcontact en vraag altijd bevestiging of je kunt beginnen.

Bovenop de toren ontmoette ik gelijkgestemden. Mensen die houden van avontuur en liever niet elke dag in hetzelfde comfortabele bed slapen. Liever actief en buiten dan Netflixen op de bank. We hadden veel lol toen iemand over de rand stond te plassen en ik erachter kwam dat mijn schoenen ergens daar beneden stonden en we probeerden uit te vogelen wat we allemaal konden zien: Delfzijl, de windmolens bij Termunten en in de verte twee vuurtorens.

Wakker worden met een schitterende zonsopkomst, vrolijke vogelgeluiden en een adembenemend uitzicht over een stad die langzaam ontwaakt heeft iets spiritueels. Op zo’n moment besef je weer… Het leven is mooi!

Mijn ontbijt werd klaargemaakt door drie Tarzannen en was heerlijk. Versgeperste Jus d’orange, koffie en een broodje met een gekookt ei. Sander had zijn eigen Venz hagelslag meegenomen en terwijl hij zijn broodje hagelslag aan het opeten was waaide zijn slaapzak naar beneden bijna de sloot in. Mocht je overwegen om op de toren te slapen… doe het vast!…. en zeker 😉